Sunday, September 15, 2013

A taste of Ethiopia, a day at Lake Langano

Today was our first day as tourists in Ethiopia. It was great to see more of Ethiopia and to get away. Have a look at the pictures. The kids are now fast asleep and we are getting ready to start a new week at work. Floris has been on duty for the last days, as most of the doctors were away for New Year's. He was called into the hospital almost every night, did several Cesarean sections, vacuum deliveries and one breech delivery. Two babies died before arrival in the hospital. This happens often as many women arrive in hospital after long hours of labor. That's about all the medical info I can provide though, Floris will write more next time. This week I will work on writing the medical equipment plan and presenting it together with the Medical Director Dr Ayenachew to the newly installed Medical Equipment Committee. And not to forget: Dora, Buna and Andualem have joined our family. Three Dutch chickens are now "op stok" in our recently-built chicken run. They are getting used to their new home, but they must be excited to join their patriots.

Wednesday, September 11, 2013

Melkan addis abet, Happy New Year!

Wij vieren vandaag het nieuwe jaar in Ethiopië, het is nu 2006. Melkan
addis abet, Happy New Year!

Vanmorgen hadden we een nieuwjaarsontbijt bij de buurvrouw. Floris had een
spoedgeval in het ziekenhuis, dus ik was thuis met de kinderen. Floris had
begrepen dat we op de koffie werden verwacht om 9 uur dus ik was aan het
haasten om op tijd te komen: Elin poep, kindjes aan de deur die
nieuwjaarstekeningen verkochten, Merlijn poep, Elin aankleden, kindjes aan
de deur die een nieuwjaarsliedje zongen, Merlijn aankleden, naar buiten op
zoek naar brood, geen brood te vinden vanwege nieuwjaar, inmiddels al
bijna 9 uur, iemand laten zoeken naar brood, 9:05 thuis met brood, snel
een boterham smeren... En toen stond de buurjongen voor de deur dat ze aan
het wachten waren met het ontbijt. Ohhh, dat hadden we niet helemaal
begrepen. En zo zat ik met gewassen maar ongekamde haren bij de buurvrouw.
Stress in Afrika.

Anyway, hierbij de beloofde foto's van de afgelopen paar weken.


Monday, September 9, 2013

Tienke’s first week at Butajira Hospital


Saturday, September 8, 2013
I received requests to write some of our blogs in English, here is it…
Time flew by this past week. I think it’s because my first week at work exceeded my expectations. The first day was even better organized than at some of my previous employers (no offence BigMove :-)… I did not have to assemble my own desk, there is a computer and the HRM manager Daniel gave me a tour of the hospital.
On Tuesday, I had a meeting with the CEO and Medical Director to discuss my tasks. The objectives that we formulated are twofold: 1) fundraising activities, especially for a maternity waiting room, 2) human resource management, focusing on retaining staff and health/safety policies. I will start with the first objective.
A maternity waiting room is a facility on the hospital grounds where women with a high-risk pregnancy and/or remote areas can await birth. Together with countries like the Democratic Republic of Congo, Nigeria, India, Pakistan and Afghanistan, Ethiopia is one of the six countries where more than half of all maternal deaths in the world occur (Hogan, 2010; dank je Ferry :)). I will be working together with the Medical Director and Dr. Floris on the project plan and fundraising proposals. We’ve already visited a maternity waiting room in the area.
As an additional job, I am part of the Medical Equipment Committee. Equipment is mostly provided through donations. However, because it is not well organized, old/broken equipment is in the different departments/wards while new material lies unused in boxes in the store. Before we start additional fundraising, we need to make sure we use what is available. I realize now that I am already writing ‘we’.
While I am reading literature, writing proposals and attending meetings, Floris is on the other side of the building saving lives, together with the other doctors, midwives and nurses. It feels awkward at times. When I see the pregnant women and newborn babies on the ward and hear from Floris about the babies that die every day because of complications during labor, I wish I’d learnt a “real”, tangible skill. At the same time, Floris and I currently have the feeling that we form a perfect team to achieve sustainable change, the main objective of VSO (www.vso.org.uk).  
This weekend, we’re spending the weekend relaxing, buying a fridge and building a chicken run. Because of the upcoming New Year, we have to wait another week to buy chicken, as they are expensive at the moment: 150 birr (6 euro) for a chicken, while next week we’ll be able to buy them for 50 birr. Coming week, we’ll make do with Merlijn pretending to be a chicken :-).
Next week will be a quiet week at work as it is New Year’s here. They/we will enter the year 2006 on Wednesday. Ethiopia has a different calendar (“we are late,” according to Dr. Geshau) and has 13 months: 12 months of 30 days, and 1 of 5 days). 
Yet again, pics will follow another day. Cheers for now!

Wederom voor intimi… hoe is het met Merlijn & Elin?
Merlijn zit lekker in zijn vel. “Ik heb lekker geslapen mamma,” is zijn dagelijkse eerste zin. Hij is meer op zijn gemak bij de nanny Rosa. Zijn wereldje is klein op het moment en hij geniet ervan: rondom ons huis, een banaantje halen bij het winkeltje in de straat, rondje fietsen. Het verhaal “over de mol die wil weten wie er op zijn kop heeft gepoept” komt hier helemaal tot leven. Op straat zijn alle soorten poep te vinden en hij is druk bezig om ze allemaal te identificeren. Zijn favoriete boek is Klik Klik met Taart (Picknick met Taart)… dank jullie wel Guido en Janine. Ook eet hij graag “Kraakjes”, petit-beurres geïmporteerd uit Turkije. Zijn lievelingsspeelgoed is een stok, hij heeft ze in alle soorten en maten.
Elin kruipt (soort van) sinds gisteren. We weten meteen ook dat we haar niet meer uit het oog mogen verliezen, want ze is meteen van de veranda af gekukeld en heeft nu een blauw oog en schrammen. Elin is niet zo snel van haar stuk te krijgen, ze blijft er vrolijk onder. Gillen kan ze als de beste, het liefst als vraag-antwoord spel. Ze wil het liefst op onderzoek uit. We zijn een beetje aan het zoeken naar het mogelijkheden, tips zijn welkom… De vloer van het huis en de veranda zijn namelijk van beton dus ze valt nogal hard, het hek van de veranda is metaal dus optrekken is met het risico dat ze haar net-verkregen-tandjes verliest en de tuin bestaat uit steentjes die er heel lekker uitzien.