Monday, October 28, 2013

In de flow!


Hallo lieve mensen,
Dit keer een meer persoonlijke update dan de vorige. Over geld schrijven wil ik geen gewoonte van maken… totdat ik fondsen ga werven voor ons maternity waiting home :-). Op Facebook had ik al geschreven dat ik een heimwee / cultuurschok dip had, met name omdat ik zo vaak ziek ben geweest de afgelopen 2 maanden. Mijn maag en darmen zijn het nog niet eens met Ethiopië. De laatste diagnose is een maagzweer, al is dat lastig om hier vast te stellen. Ik ben nu ongeveer een week bezig met antibiotica en maagzuurremmers. Dat laatste had ik overigens geen last van totdat ik de medicijnen ging nemen. Ondanks dat hoop ik dat het gaat helpen. Volgens Floris ben ik ongeveer de helft van de tijd ziek. Ik heb er als ik ziek ben ontzettend de balen van, maar als dat niet zo is, zit ik goed in m’n vel.
Een tropenarts, een project (& peuterleidster) coördinator, twee kinderen, een pup, drie kippen, een haan en een paar kakkerlakken
Al zeg ik het zelf: we zijn goed bezig. We zijn gewend aan ons huis, de kakkerlakken zijn in aantal drastisch verminderd en de hoeveelheid ongedierte valt mee. De Nederlandse kippen hebben onder begeleiding van een Ethiopische haan welgeteld 1 week eieren gelegd. Tot de komst van Luna, onze nieuwe pup / ons derde kind. Zowel Luna als Merlijn vinden het geweldig om de kippen achterna te rennen. In het begin hadden we “after-getting-puppy-stress”, maar inmiddels ontstaat er meer balans. Ook met de kinderen en de nanny gaat het best goed. De nanny is niet erg inventief, maar ik ontpop me als ware peuterleidster-coördinator. Voor het werk bedenk ik wat Merlijn en Rosa kunnen doen die ochtend en zet ik alles klaar. Ik spaar potjes, wc-rollen, melkblikken en stenen, heb net brooddeeg gemaakt (hoe lang is dat geleden??), en kraak mijn hersenen dagelijks op nieuwe ideeën. Met wat hulp van Oma Eva en oud-kinderdagverblijfleidster Saskia komt het vast goed. Tips blijven welkom.
In de flow
Op het werk is het gaan lopen, met name door het project om een “maternity waiting home op te zetten. Dit is een wachthuis voor zwangere vrouwen, waar ze ongeveer 2 weken voor de bevalling kunnen verblijven. Met onze nieuwe oude Toyata Landcruiser zijn we nu een paar keer ‘off the beaten track’ geweest, en snap ik steeds beter waarom ruim 90% van de vrouwen thuis bevalt. Er zijn weinig (goede) wegen, er is weinig vervoer en veel armoede. Geen goede combinatie als je vliezen breken, laat staan bij niet vorderende ontsluiting of een heftige nabloeding.
Nadat het ziekenhuis mij had gevraagd om een moeder-wachthuis op te zetten, ben ik in de literatuur gedoken. Twee namen kwam ik vaak tegen: Dr. Jelle Stekelenburg, oud-tropenarts en gynaecoloog in Nederland, en Prof. Asheber Gaym, gynaecoloog aan de Addis Abeba Universiteit. Beide heb ik benaderd, reageerden enthousiast en zijn nu onze supervisors. We gaan ons projectplan combineren met een onderzoeksplan. Het mooie is dat Prof. Gaym verbonden is aan Unicef, met wie ik ga proberen een samenwerking op te zetten. Ook een lokale arts doet mee, Dr. Gashaw. We zijn ieder bezig om een onderzoeksvraag uit te werken. Ik krijg er ontzettend veel energie van. Vooralsnog lijkt het ‘meant to be’, alles gebeurt op het juiste moment en we hebben een ‘groene golf’. Het zou voor toekomstige moeders hier erg mooi zijn als die flow blijft.
Bezoek!
Over twee weken krijgen we ons eerste bezoek. Ralf en Lonneke en 54 kilo extra bagage komen bij ons langs. We kijken er naar uit. Ze landen als Elin net 1 jaar is geworden en het ziekenhuis haar 10-jarige bestaan viert. Alom feest dus. De buren van R&L hebben het inmiddels druk met het aannemen van postpakketjes gevuld met vitaminen, kleertjes, etc. Ode aan de buren en tot schrijfs! 
PS 1: I will write in English next time
Visit to Attat Maternity Waiting Home On the way back home

Thursday, October 17, 2013

Kkkkkeeetttjjjinnggggg


Foto door Gert IJszenga

Het leven is duur in Ethiopië. Toen onze nanny Rosa dat in het begin zei, dacht ik, waar heb je het over? Twee birr voor een koffietje in het ziekenhuis, een birr voor een broodje. Welgeteld 0,08 en 0,04 euro. Inmiddels reken ik bijna nooit meer om, alleen voor grote uitgaven. Floris en verdienen ieder 3,000 birr, 120 euro. Daar proberen we van rond te komen.
De redenen dat je als VSO’er een lokaal salaris verdient zijn tweeledig: 1) creëren van gelijkwaardig met je collega’s en 2) zoveel mogelijk vakdeskundigen hun kennis laten delen (de kosten van een uitzending van een jaar zijn geloof ik 15,000 euro). Met beide standpunten ben ik het eens. Gemakkelijk is het niet. En dan hebben wij nog een bovengemiddeld salaris. Een bewaker van het ziekenhuis verdient 12 euro, hulp in de huishouding verdient 12 tot 32 euro, onze nanny 40 euro, een verpleegkundige 60 euro, een basisarts 120 euro en een specialist 360 euro.
Daar tegenover staat dat een keizersnede zo’n 40 euro kost. Nu heb je die gelukkig niet elke dag nodig, maar als moeder is het bijvoorbeeld ook geen optie om geen borstvoeding te geven. Het is een kwestie van leven of dood van je kindje. Een blik melkpoeder van 400 gram kost namelijk 5,40 euro (gefabriceerd in NL of FR). Elin krijgt nu nog maar twee keer per dag een fles (klopt vast niet volgens de CB-regels maar wij gaan voor vocht en vitamines), dat kost ons per maand al gauw 40-50 euro. Ik ben blij als ze aan de koeiii melk gaat, verkrijgbaar rechtstreeks uit de uier vijf huizen verder op voor 1,20 per liter. In Nederland is het volgens mij goedkoper?!
Om je een idee te geven zie je hieronder een overzichtje van kosten die we zoal maken. Vooralsnog komen we niet uit met 6,000 birr. Ik hoop dat het ons een keer gaat lukken. Alleen al voor het idee. Afgelopen weekend in de Addis in twee dagen hebben we ons gehele maandsalaris uitgegeven. Chocopasta, groene thee, koekjes, biertjes en een relaxed hotel zijn niet bedoeld voor de gemiddelde Ethiopiër of VSO’er. Zelfs een eitje en melk zijn luxe producten.
Lijkt het of ik klaag? Dat is niet mijn bedoeling. Ik begrijp vooral nog niet hoe iemand rondkomt van 12 euro per maand. Hoe slaap je dan, waar eet je dan, hoe zorg je voor je kinderen? Ik zal proberen er achter te komen.

Income Expenditures

Birr Euro Birr Euro
VSO allowance, 2x 6.000 € 240,00
Sponsorship T&T 1.250 € 50,00
Sponsorship L 500 € 20,00
Sponsorship N&L 417 € 16,67
Expenditures Butajira T&F&M&E
Yetm - our cook & cleaning lady (no dishwasher, washing machine) 800 € 32,00
Vegetables 400 € 16,00
Fruit 200 € 8,00
Bread 240 € 9,60
Injera (soort pannenkoek) 36 € 1,44
Toiletpaper 80 € 3,20
Eggs, 4 per week 40 € 1,60
Meat, 1x per week, 500 gr 240 € 9,60
Coffee & tea at work, 2-3 per day 300 € 12,00
Sodas, 10 per week 280 € 11,20
Beer, 4 per week 320 € 12,80
Washing powder 210 € 8,40
Cooking oil 140 € 5,60
Sugar, 1 kg per month 24 € 0,96
Chicken food 60 € 2,40
Dog food 40 € 1,60
Internet 500 € 20,00
Phone 300 € 12,00
Electricity 100 € 4,00
Water 20 € 0,80
Transport - local 60 € 2,40
Transport - car fuel, 2x per month 1.200 € 48,00
Subtotal basic supplies 5.590 € 224
Costs children M&E
Nanny 1.000 € 40,00
Milk powder Elin 810 € 32,40
Vitamins 200 € 8,00
Porridge 176 € 7,04
Diapers, 2 packs of 48 660 € 26,40
Baby wipes, 3 packs 210 € 8,40
Mango/apple juice, 1 l per week 280 € 11,20
Milk, 250 ml per day 225 € 9,00
Subtotal costs children 3.561 € 142




Total income 8.167 € 327

Total costs Ethiopia

9.151 € 366











Wednesday, October 2, 2013

Gert, Luna & meerdere comités

-->
2 oktober 2013
Floris zou dit berichtje schrijven, vooral voor de medische fans, maar hij heeft het te druk. Ja echt. En niet eens zozeer op het werk. Maar met een auto. Boys & their toys. We hebben een auto gekocht, een Toyota Landcruiser 2H uit 1989. Ons halve vermogen zit er letterlijk in. Dat zegt zeker iets over ons vermogen, maar nog meer over de prijzen van auto’s in Ethiopië. De overheid heeft namelijk bedacht dat ze 100-300% belasting heffen op geïmporteerde auto’s. Inmiddels is Floris voor de derde keer in Addis. De gaarste bakken laat hij (hopelijk) achter, en na veel files en bureaucratische rompslomp komt hij morgen als het goed is zelf terugrijden in ONZE 4WD. Ik verwacht een stralende Floris.
Met hem reizen twee onverwachte gasten mee. De ene heet Gert IJszenga en de andere Luna. Gert is fotograaf en filmmaker. Voor VSO Nederland komt hij een week naar Butajira om vast te leggen waar we mee bezig zijn, met name Floris. Er is een tekort aan fondsen en aan medische vakdeskundigen die uitgezonden willen worden als vrijwilliger. De campagne zal in november van start gaan dus er was haast bij. Maandag belde VSO NL en Gert zit nu in het vliegtuig. We vinden het bijzonder en leuk om hieraan mee te werken.
Luna is een pup van 7 weken. Op straat gevonden, met een manke poot en op de Facebook-pagina “What’s happening in Addis” geplaatst met een uber-cute foto. In 1987 kreeg ik ook een labrador/mix uit het asiel voor mijn verjaardag, toen wij net in Amerika woonden en ik nog weinig kinderen kende. Dit is ons cadeautje aan Merlijn en Elin. Luna kostte ons bijna onze nanny Rosa, want gisteren vertelde ze dat een hond “haram” is in de Moslim cultuur. Als een moslim in contact komt met de snuit van een hond, moet hij/zij zichzelf en zijn/haar kleding 7 keer wassen, 1x met aarde en 6x met water. Rosa’s man vond dat het niet kon. Ik werd er echt verdrietig van, ik was er al een paar weken mee bezig en had het er met Rosa over gehad. Tegelijkertijd willen we hun godsdienst respecteren (al kostte het me op dit punt pijn en moeite moet ik eerlijk bekennen). Gelukkig hebben we het er open over kunnen hebben en vond Rosa het uiteindelijk goed dat Luna komt (lees: ik / mijn 10-jarige alter ego moest huilen en Rosa zwichtte). We moeten iets bedenken waardoor Rosa niet heel de dag bezig is met zichzelf wassen en haar kleding. Ik sprak net Floris en die heeft Luna net ontmoet. Ze beet voortdurend in Floris z’n voeten met haar baby tandjes, dus ik vrees dat er wel wat wasbeurten aankomen.
Geloof het of niet, we zijn ook aan het werk. Door twee belangrijke Ethiopische feestdagen was het vergelijkbaar met de periode tussen Kerst en Oud-en-Nieuw in Nederland. Floris houdt zich nu bezig met: 1) gecompliceerde bevallingen, 2) keizersnedes, 3) ochtend- en middagronde langs alle obstetrie patiënten, 5) elke middag echo’s, 6) 2x per week poli, en 7) 1x per week opereren van o.a. baarmoederverzakkingen. Dit doet hij samen met de artsen hier, om te zorgen dat (wederzijdse) kennisoverdracht plaatsvindt. Daarnaast willen ze graag dat hij onderwijs gaat geven aan de verloskundigen.
Naast dit alles zit hij ook nog in het comité voor een Maternity Waiting Home. Ze zijn hier dol op het vormen van comités. En ik doe enthousiast mee, want ik begeleid er nu drie: 1) medical equipment management, 2) opzetten van een PACU / recovery room en 3) opzetten van een maternity waiting home, een wachthuis voor zwangere vrouwen. Bij dat laatste ligt met name mijn hart. Ongeveer 10% van de zwangere vrouwen bevalt onder begeleiding van een professional. De kans op overlijden van moeder en/of kind zijn hierdoor vele malen groter. Bij complicaties komen sommigen alsnog naar het ziekenhuis. Er zijn sinds kort ambulances, maar toch is het vaak al te laat. Het aantal moeders wat jaarlijks sterft in het ziekenhuis is laag, maar het aantal kindjes is om stil van te worden. Door het opzetten van een maternity waiting home kunnen zwangeren kort voor de bevallingsdatum in de buurt van het ziekenhuis verblijven. De bedoeling is dat het transport en verblijf gratis zijn. Een gewone bevalling in het ziekenhuis is al gratis. Hopelijk verlaagt dit de drempel om te komen. We zullen starten met een behoefte onderzoek. Als dat positief is, ga ik aan de slag met fondsen werven.
In een notendop over M&E: het gaat goed, ze zijn continue vies omdat hun kleding beter lijkt te dweilen dan onze mob, Elin heeft 3 tanden, ze kan een mini-staartje in haar haar, de vloer is nog steeds erg hard maar ze valt minder vaak, Merlijn zegt allerlei Engelse en Amhaarse woorden, hij slaapt sinds 3 nachten op zijn eigen kamer in een bed van 1,50 met een klamboe.
We houden jullie op de hoogte! Liefs van ons!
Ons postadres is:
Butajira General Hospital
To the attention of Dr. Floris
P.O. Box 46, Butajira
Gurage Zone, Ethiopia
NB. (Lichtgewichte) decoratie voor ons huis is van harte welkom, plus vitamine D druppels en Davitamon kauw tabletten voor Merlijn :-). 

Luna!